امنیت ملی

امنیت ملی هر کشور از جمع امنیت داخلی و امنیت منطقه ای و بین المللی ان کشور بدست می اید . در نگاه عام امنیت باقدرت نظامی و اطلاعاتی و انتظامی ( شامل نیروهای اموزش دیده خبره تجهیزات روز و ارتباطات پیشرفته و نظم بالا و غیره ) .

اما در نگاه تخصصی همه عوامل بالا فقط بخش کو چکی از تامین کننده امنیت ملی بحساب می ایند. چرا که بدون عوامل زیر امنیت ملی برای یک کشور کامل نمی شود :

1- اقتصاد پویا و فعال و کار و تولید و سرمایه افرین .

2- رشد و توسعه همه جانبه کشور

3- روابط بین الملل کسترده با همه کشورهای جهان و شرکت فعال در همه فعالیتهای بین المللی .

4- شناخت نقاط ضعف و قوت سیاسی و اجتماعی و اقتصادی و ... همه کشورهای قدرتمند جهان بدور از شعارزده گی و اعمال نگرش نفی گرایانه واقعیت ها در باره ان کشورها بمنظور برنامه ریزی کوتاه مدت و دراز مدت نوع و دامنه روابط سیاسی و اقتصادی و غیره با ان کشورها که در نهایت منافع ملی و امنیت ملی کشور را فراهم می سازد.

5- کمک به ایجاد فضای فکر و اندیشه در داخل بمنظور ارایه راه حل و پیشنهاد های تخصصی و یاری رسان به تصمیم سازان جهت اخذ تصمیمات بهتر و کامل تر چه در عرضه داخل و چه مسایل خارجی بمنظور گسترش روند توسعه و رشد همه جانبه و حفظ و گسترش امنیت داخلی و بین المللی که کمترین تبعات منفی را برای یک کشور داشته باشد از ضروریات فوریت دار می باشد.

6- نباید اجازه داد افراد شایسته و متفکر و اندیشمند در مسایل سیاسی و اجتماعی و اقتصادی چه (تخصص انها در عرضه داخلی و چه خارجی باشد) از صحنه به هر دلیل جناحی و اختلاف سلیقه و سوی تفاهمات احتمالی دور بمانند.
نیازهای یک کشور انقدر وسیع و گسترده است که جا برای همه موجود است . و وجود اندیشمندان و متفکرین اگر نیک اندیشه شود نه تنها منافع مالی و سیاسی هیچ گروه و جناحی را ضرر نخواهد رساند که با ایجاد فضای بشاش و پویا اتفاقا منافع ملی و فردی و گروهی همه نیز افزایش می یابد .

7- پس ابدا نباید از فکر و اندیشه و نواوری ترسید و نباید به افراد مغرض و ترسو که با وزش هر نسیم نو اوری فکر می کنند منافع و تمامیت انها بخطر می افتد اجازه داد تا با دسیسه و پرونده سازی و جعل جرم اندیشمندان و متفکرین متعهد و صاحب سبک را دور بریزند و در نهایت سبب فرو ریختن پایه های امنیت ملی و تمامیت ارضی کشور گردند.

8- از دید من نظام سیاسی هر کشور بمانند یک بدن انسان است که همانگونه که بدن یک انسان به هنگام ضعف و بیماری به خون تازه و اکسیرن تازه نیاز دارد تا سرپا وسر زنده و سرحال بماند . یک نظام سیاسی هم احتیاج به فکر و اندیشه و متفکرین و اندیشمندان نو گرایی دارد تا بوسیله تقابل و تبادل فکر و اندیشه راه و روشهای بسی مفید تر و کارامدتر و بروزتری پیش روی مسئولین تصمیم ساز قرار گیرد که نتیجه نهایی چنین فرایندی تحقیقا رشد و بالندگی هرچه بیشتر یک نظام سیاسی و کشور و مردم و امنیت ملی در هر دو زمینه داخلی و خارجی می باشد.

پس همه باهم به فکر و اندیشه بنشینیم و دعا کنیم که فرصت یابیم تا بایگدیگر برای نسل فعلی و نسلهای اتی ایران اسلامی سر بلند زندگی بسازیم در خور نام و شان ایرانی و ج.ا.ا با هشت هزار سال سابق تمدن درخشان در جهان . انشالله