Tuesday, December 18, 2007

موضوع هسته ای و

اینده امید وار کننده
مجموعه تحولاتی که در سه ماه اخیر در مورد پرونده هسته ای ایران رخ داده است (مثل گزارش بسیار مثبت دکتر البرادعی رییس سازمان بین المللی انرزی هسته ای و گزارش مثبت تر 16 نهاد اطلاعاتی امریکا در مورد صلح امیز بودن فعالیت های هسته ای ایران و انجام سه دوره مذاکره ایران و امریکا بر سر مسایل عراق و نیز گرم شدن روابط ایران اسلامی با کشورهای حوزه خلیج فارس و مصر و همچنین ارسال محموله های سوخت نیروگاه اتمی بوشهر توسط روسیه در مورخ دوشنبه 1386/9/26 و سفر اخیر پرزیدنت پوتین و سران کشورهای حوزه دریای مازندران به ایران و نیز طفره رفتن بخش عمده ای از کشورهای عضو شورای امنیت از درخواست امریکا برای صدور قعطنامه سوم تحریم بر ضد ایران و ... ) یک تحلیلگر و یک ناظر واقعیت گرا را وا می دارد تا چنین پیش بینی و نتیجگیری کند که تحولات مثبتی در روابط ایران با غرب ( و بخصوص امریکا )و روسیه و چین و سازمان ملل متحد و نیز با کشورهای عربی منطقه در راه است . تحولاتی که می تواند سبب افزایش تاگهانی و فراوان ضریب تبادلات اقتصادی و فرهنگی و نیز صلح و امنیت منطقه و جهان گردد. حال چند سئوال مهم این است که تا چه اندازه گروه تندرو و قانون شکن و جنگ طلب نئو محافظه کار در حاکمیت فعلی امریکا با تحولات پیش امده و یا انچه که در اینده نزدیک احتمالا پیش خواهد امد روبرو خواهند شد؟ ایا مانند قبل با نادیده گرفتن منافع مردم منطقه و حتی مردم غرب و امریکا بر طبل جنگ و خشونت خواهند کوبید؟ ایا حاضرند دست از دروغگویی و تحقیر دیگران بر داشته و واقعبین باشند و همچنین دست از وارد ساختن پی در پی اتهامات بی پایه و کذب بر علیه ایران اسلامی با تمدن و فرهنگ درخشان هشت هزار ساله بردارند؟ ایا حاضرند با کنار گذاشتن لجاجت و غرور و تکبر مسخره اشان دست دوستی و صلح خواهی مردم و دولت شریف ایران را بفشارند؟
من که به اینده خیلی امیدوارم چرا که وجهه گروه جنگ طلب و قانون شکن نئو محافظه کاران حاکم بر حزب جمهوریخواه و دولت فعلی امریکا نه تنها در جهان که در افکار عمومی امریکا بدلیل دروغگویی و زدن اتهامات کذب این این یا ان کشور و به را انداختن چند جنگ ویرانگر و ناامن کردن جهان و قانون شکنی های متعدد انها بشدت تخریب شده است .از سوی دیگر بنظر می رسد در انتخابات سال اینده ریاست جمهوری امریکا نیز شکست فاحشی بخورند لذا چشم انداز صلح و دوستی بین همه ملل و منجمله ایران و با سایر کشورها چشم اندازی بسیار مثبت بنظر می رسد. تا نظر شماچه باشد؟

No comments: